ATZERATUEN SENDIA
Silvanio Cervantes jaunaren banda – zuzendari aroan, taldeak negu partean, astelehen, asteazken eta ortziraletan, gaueko zortzietatik hamarrak arte entsaiatzen zuen. Alta,”atzeratuen sendia” – berak halaxe deitzen baitzien – ortzegunetan joaten zen ere, taldekideen mailari heldu ahal izateko. Atsedenaldia iristen zenean, On Silvaniok, sari bezala zigarrotxo bat uzten zion atrilean musikari bakoitzari. Erretzen zuten bitartean,zuzendariaren aholkuak jasotzen zuten.


IZAN EZ ZEN KONTZERTU BATEN KRONIKA
Baldomero Barón, aunitz urtez Diario de Navarra egunkariko musika - kritikaria izandakoa, bandaren ohiko entzulea zen. Bere kritikak goraipamenez beterikoak izaten ziren. Hain handia zen “La Pamplonesa”-rengan zuen maitasuna, ezen, aldi batean eguraldiaren ondorioz, bertan behera utzi behar izan zela kontzertuaren emanaldia, eta kritikariak, bandak oso ongi kunplitu zuela bere iganderoko kontzertuan idatzi zuen.

ENTSEGU LUZEAGOAK
Uda partean, entseguak eta gero, bandako kide batzuk (Salinas, Guillén, Asurmendi, Tarazona, Núñez…) Calderería karrikan dagoen Vicente tabernara joaten ziren “truco” karta – jokoan jolastera.”Pintatxo” ardoa jokatzen zuten. Etxeratzekoan,zuzendariak entsegua luzatu zuela azaltzen zuten.


ESERLEKUAREN ARGAZKIA
Behin batean argazki makina zuen bandako musikari batek, bere kideekin Sarasate pasealekura joan zen argazki bat ateratzeko. Urte haietan,argazki makinak tripodedunak ziren, eta argazkilariak trapu beltz baten barruan sartu behar zuen burua argazkia egin ahal izateko. Musikariek eserleku batean jarri, eta “argazkilaria” trapuan burua sartu bezain laster, denak alde egin zuten azkar baino azkarrago. Eserleku polita izan zen argazkiaren emaitza.

ZUZENDARIAREN ERRONKA
Gau batez, entsegua eta gero, zuzendariak begiak hesgailuta zituela, bandaren egoitzatik (orduan Compañía karrikan zegoena) egungo Vínculo plazaraino (garai bateko Argentina plaza) joaten ausartuko zela esan zuen. Orduan begiak estali eta musikari gehientsuenek lagundurik, kalez-kale abiatu zen. Estafeta karrikara iritsi zenean, sarritan bisitatzen zuen taberna batera sartu zen nahasita. Itsumustuka ibiltzean, emakume zerbitzari baten (frantsesa zehazki)”aitzinaldera” joan zitzaizkion eskuak. Harek, umorez hartu zuen gertaera broma bat zela ikusita. Denek indarrak berritu eta gero,karrikara irten ziren arrakastatsu izanen zen erronkarekin jarraikiz.

LXEXILI DEUNAREN OGI – MAMIAK
Aunitz urtetan, Xexili Deunaren egunean, “ogi-mami pertza” hamarretakoa egitea ohitura zen. Maiz, horren ardura hartzen zuena, Palacios jauna zen. Kideek, ongi bahino hobeto ba zekiten kalkulatzen, dena prest eta jateko zein izanen zen iristeko ordu egokia. Ogi-mamiz bapo egin eta gero, hurbilen irekita zegoen tabernara sartzen ziren hamarretakoa borobiltzeko, ohiko,”kafe, kopa eta puru”-ekin. Pentsa ezazue gero prozesiora nola helduko ziren .

ORDU ALDAKETA
Aldi batean,zuzendari bezala zegoen Manuel López Fernández jaunak, erlojuaren ordua udako ordutegira egokitzea ahantzi zuen. Honen ondorioz, ordu bat berandutu zen eta “La Pamplonesa”-ko musikari batek, ahal izan zuen gisan zuzendu zuen kontzertua.